Şehir Tiyatrosunda "Ayrılık" diye bir oyun sahneleniyor, bu gün seyrettim. Boşanmış bir çiftin ilişkilerini sorgulaması konu alınmış mizahi yönden. Çok güzel tesbitler yapılmış ilişkilere dair. Örneğin repliklerden biri:
"İnsanlar 30 yaşına kadar dünyayı değiştireceğini sanıyor, olmadığını görünce 40ına kadar kendini değiştirmeye çalışıyor, ee bu da olmayınca 40dan sonra koyuveriyor gitsin"
Bir diğeri (karakter, babasının annesiyle ilişkisine dair söylediği sözü hatırlıyor):
" Onun eline birşey batsa benim canım yanardı önceleri, ama yıllar içinde o tuttuğum el kendi elimi tutmuşum hissini verdi bana"
Güzel bir oyun, tavsiye olunur.
Not: Bu arada boşanmış erkeği canlandıran karakter o gün gerçekten evlenmiş. Oyun sonunda eşini de sahneye çağırıp romantik bir an oluşturdular. Sahneledikleri oyuna tezat bir bitiriş oldu. Yani eee sen bu kadar eleştir ilişkileri, ondan sonra evlendim diye gözünün kenarında bi mutluluk damlasıyla gerçek hayata dönnnnn. Kafam karaştı benim. Yoksa hayat da bi tiyatro mu ya da tiyatro aslında hayat mı nedir allahım yaaa ? :)))))))))))
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder