Ertesi gün Kahire'de vakit geçirdik. Kahire iki bölümden oluşuyor: Coptic Cairo (Hristiyan kesimi) ve Islamic Cairo (tahmin edildiği gibi). Coptic Kahire'deki tarihi yerleri, Saint George Kilisesi ve ilk el yazması kitabı gördük. Ama gezerken alışverişe öyle dalmışız ki günü bu şekilde bitirdik. Coptic Cairo'nun daracık sokaklarında yaşlı bir rahibenin resmini çektim. Elime sağlık güzel çıkmış :))
O gece Kahire'den trene binip Nil nehri boyunca 12 saat güneye doğru gittik, Luxor şehrine. 1. sınıf turist treni dedikleri bir trendi üzerinde makinalı tüfekli korumaları vardı fakat zannetmeyin ki lüks birşey. Yolculuk boyunca arkamızdaki beyfendinin ayaklarından ve bilimum başka yerlerinden çıkan ve dalga dalga burnumuza ulaşan kokular dolayısıyla biraz azap vericiydi ama uykuya yenik düşünce insanın algılarının kapanması güzel oluyormuş. Sabah biraz perişan trenden inip hemen gezmeye başladık. İlk olarak, Hatshepsut tapınağına gittik. İlk kadın firavun Hatshepsut'un ölümünden sonra yapılmış. Dağın içine oyulmuş gibi görünen bu tapınak gerçekten ilginçti. Bu kadın, bir takım entrikalarla kendi firavun olabilmek için kocasını öldürüp, erkek kardeşiyle evlenmiş.
Daha sonraki durağımız mumyaların çıkarıldığı Krallar Vadisi ve Kraliçeler Vadisiydi. Yer altında bulunan mezar odaları arasında Ramses'in (bu ramsesler bir kaç tane) ve Tutankamon'un mezarları da vardı. Mezar odalarının duvarları hiyeroglif yazılarla kaplı ve odanın ortasında mumyanın bulunduğu taş tabut bulunuyor. Eski Mısırlılar reenkarnasyon konusuna olan inançları sebebiyle duvarlara ölen kişinin geçmişini ve daha sonra ne yapması gerektiğini anlatan yazılar yazmışlar, tekrar uyandığında bunları okusun diye. Yani oda kıvamında bi çeşit elkitabı rahmetli için. Belirtmeden geçemeyeceğim. Tutankamon, adını en çok duyduğumuz firavun olmasına rağmen aslında hiç bir yiğitliği yokmuş. Küçük yaşta tahta geçip 17 yaşında attan düşerek öldüğüne dair varsayımlar var. Bu kadar meşhur olmasının sebebi, mumyasının ve mezar odasının orjinal haliyle ,gömüldüğü gibi bütün mücevherleri
kıymetli eşyaları ile bulunan ilk ve hatta tek mumya olmasından kaynaklanıyor. Ondan önce ve sonra bulunan bi çok mezar odası mezar hırsızları tarafından yağmalanmış, bi kısmı yurt dışına kaçırılmış, bir kısmı kara borsada satılmış. Beni asıl etkileyen Kraliçeler vadisinde Büyük Ramses'in karısı Nefertari'nin (Nefertiti değil) mezar odasında bulunan cenin mumyasıydı. Bu bebek mumyası hakkında iki teori var. Birincisi, öldüğünde Nefertari hamileydi ve mumyalanırken bebeği de çıkarılıp mumyalandı, diğer teori ise Nefertari düşük yaptı ve bu bebek de mumyalanarak onun yanında yerini aldı. İşte size 2500 yıllık bebek.

Öğle vaktine kadar krallar ve kraliçeler vadisini gezdik bitirdik ama gerçekten yorucuydu. Ayarladığımız turun ikinci ayağına geçmeden bir iki saatlik mola verip bir otelin lobisinde dinlendik. Daha sonra Karnak tapınağına gitmek için yola çıktık. Hani şu meşhur "Mumya" filmlerinin çekildiği ya da dekor olarak kullanıldığı yer var ya işte orası Karnak. Mısır denilince insan sadece piramitleri hayal ediyor ama bu tapınak piramitlerden çok daha güzel. Dünya üzerinde yapılmış en büyük tapınak kompleksi olduğu söyleniyor. Yapımı 1300 sene kadar sürmüş ve her firavun kendi zamanında buna ilaveler yapmış. En çok da Ramses II zamanında yapılmış bu eklemeler. Tapınağın girişindeki yolun kenarlarında koç başlı aslan vücutlu heykeller sizi karşılıyor önce. Bunlar Ramses II yi temsil ediyormuş. Gücü ve cesareti temsil etmesi amacıyla böyle resmedilmiş. Bu figürlerin başının altında da bir kadın sembolü görünüyor, o da Ramses'in karısıymış.
Tapınağın içinde yaklaşık 300 sütundan oluşan bölüm en etkileyici kısım. Her bir sütunun üstü hiyerogliflerle bezenmiş. Vakti zamanında bu sütunların üstünü örten bir çatı da varmış ama zamanla yok olmuş. Tapınağın merkez kısmında bazı duvarların yapımı yarım bırakılmış. Düşündüğümüz gibi iskeleler kurarak yapmamışlar bu duvarları. Önce çamurdan tuğlalarla rampa gibi bir yükselti oluşturmuşlar ve bunların arkasına taş blokları koyarak duvarları yapmışlar. İşleri bitince de bu çamur rampaları yıkmışlar. Fakat bazı duvarların yapımının neden yarım bırakıldığı bilinmiyor.Doğu duvarlarından birindeki hiyerogliflerde Hitit kralı ve Ramses II nin barış antlaşması yaptığı anlatılmış. Bu yazının tarihte bilinen ilk diplomatik yazılı kayıt olduğu söyleniyor. Ayrıca tapınağın içinde kaynağı ya da orda nasıl oluştuğu bilinmeyen Kutsal Göl var. Tapınağa en yüksek rahip ve firavun girebiliyormuş ve girmeden önce bu gölde yıkanıp temizleniyorlarmış, bir nevi apdest yani, ee temizlik imandan gelir tabi. :))) Tapınağın içinde ayrıca obeliskler var. Kaya içinden tek parça halinde yatay olarak oyulan yaklaşık 30 metre boyundaki bu anıtlar sonradan halatlarla dikilmiş. Mısır valisi iken bu dikilitaşları gören
Kavalalı Mehmet Paşa jest olarak bir tanesini de bizim memlekete getirtmiş bilirsiniz. Bir tanesini de Fransa'ya hediye etmiş. Bu tapınak akşam saatlerine doğru ışıklandırma başlayınca daha da büyülü bir hal aldı. O ışık oyunlarıyla sanki hala nefes alan ve ansızın canlanıverecekmiş gibi duran heykellerin arasında tarihin ayak izlerini takip etmek inanılmazdı. Luxor'da akşamı ettikten sonra yine trenle 12 saat gece yolculuğuyla Kahire'ye geri döndük ve otele attık kendimizi. Bir yandan beynimin maruz kaldığı tarihi şaşkınlık, diğer yandan yorgunluk ile en tatlı uykumu uyudum sanırım.
Bundan sonra Kahire'deki günlerimiz daha akademik geçti (laf aramızda asıl ziyaret amacımızda buydu ya neyse :)) Akşamları El-Halili pazarına alışverişe ve yemek yemeye gittik. Bu pazar nerdeyse tüm gün açık ve istediğiniz her şeyi bulabiliyorsunuz. Turistik olmasından dolayı hediyelik açısından inanılmaz çeşit var. Fakat dikkat edin, pazarlık yapmadan hiç birşey almayın. 100 mısır poundu dedikleri bir malzemeyi 10 pounda aldığımız oldu pazarlıkla. :)) Ayrıca pazarın içinde bir et restoranı (Fisha) keşfettik, ben burda bile öyle lezzetli et yemedim. Izgaraları ve yanında servis ettikleri mezeleri harikaydı. Son günlerimizden birinde Kahire müzesini gezdik. Piramitlerden, krallar/kraliçeler vadisinden, mezar odalarından, tapınaklardan çıkan her şey bu müzede sergileniyor. Kraliyet ailesinin mumyaları da özel bir odada görülebiliyor. Ama beni dehşete düşüren takıların sergilendiği bölümdü. O kadar çok miktarda altın, gümüş, değerli taş birarada görmemiştim. Çok özel korunan bir bölüm olduğunu da belirtmeme gerek yok sanırım. (Müze içinde fotoğraf ve kamera yasak olduğu için bunları paylaşamıyorum, ben de açık ağızla gördüğümle kaldım zaten :)))
Mısır macerası böylece bitti ve her ne kadar güzel bir seyahat olsada insanın memleketi gibisi yok. Havaalanına giden caddede Türk bayrağı görünce içimiz cızzz etti, özlemişiz vesselam. :)))